خطر نانوذرات پلاستیک بر سلامت افزایش مقاومت باکتریها و آسیب به مغز, مطالعات علمی اخیر هشدار دادهاند که نانوذرات پلاستیک، ذرات بسیار ریز ناشی از تجزیه پلاستیکها، تهدیدی جدی برای سلامت انسان و محیط زیست محسوب میشوند. این ذرات نه تنها از طریق هوا، آب و غذا وارد بدن میشوند، بلکه میتوانند اثرات سمی و بیولوژیکی عمیقی داشته باشند.
مکانیزم افزایش مقاومت باکتریها در برابر آنتیبیوتیکها تحقیقات منتشر شده در رسانههای علمی نشان میدهد که نانوذرات پلاستیک قابلیت چسبیدن به مولکولهای آنتیبیوتیک را دارند. این پدیده بهویژه در مورد تتراسایکلین، آنتیبیوتیکی پرکاربرد برای درمان عفونتهای متنوع، مشاهده شده است.
میکند و فرآیند بروز مقاومت ضد میکروبی را تسریع میکند.
عبور از سد خونی مغزی و آسیبهای عصبی اندازه بسیار کوچک نانوذرات پلاستیک (معمولاً کمتر از ۱۰۰ نانومتر) به آنها اجازه میدهد تا موانع بیولوژیکی حیاتی را عبور کنند. مهمترین این موانع، سد خونی مغزی است که معمولاً مغز را در برابر سموم و پاتوژنها محافظت میکند.
مسیرهای ورود به بدن انسان مواجهه انسان با نانوذرات پلاستیک از سه مسیر اصلی اتفاق میافتد استنشاق ذرات معلق در هوا (بهویژه در محیطهای شهری و صنعتی)، مصرف آب و غذاهای آلوده (مانند آب بطری، نمک دریا و غذاهای دریایی) و تماس پوستی با محصولات حاوی میکروپلاستیک. تحقیقات نشان دادهاند که این ذرات در پلاکهای آترواسکلروتیک، پşنته، خون و حتی نمونههای بافت ریه انسان شناسایی شدهاند.
راهکارهای مقابله و کاهش ریسک با توجه به گستردگی آلودگی پلاستیکی، اقدامات در سطوح فردی، صنعتی و دولتی ضروری است. استفاده از ظروف شیشهای یا استیل به جای پلاستیک، جلوگیری از گرم کردن غذا در ظروف پلاستیکی، حمایت از سیاستهای محدودسازی پلاستیکهای تکبار مصرف، و توسعه تکنولوژیهای فیلتراسیون پیشرفته برای آب و هوا از جمله راهکارهای موثر هستند.
همچنین سرمایهگذاری بر روی تحقیقات برای درک کامل سمیت ژنتیکی و اپیژنتیکی این ذرات، اولویت علمی و بهداشتی محسوب میشود.
