کشف فسیلهای غولپیکر عقربهای دریایی در استرالیا؛ شواهد جدید از مهاجرتی فراقارهای

کشف فسیلهای غولپیکر عقربهای دریایی در استرالیا؛ شواهد جدید از مهاجرتی فراقارهای, تحقیقات تازهای که در مجله گوندوانا ریسرچ منتشر شده، کشف فسیلهایی را در استرالیا گزارش میدهد که مربوط به بزرگترین گونههای شناختهشده عقربهای دریایی (یورپتریدها) میباشند.

این یافتها، که توسط دکتر بیکنل و همکارانش بررسی شدهاند، نشان میدهد این بندپایان غولپیکر قادر به عبور از اقیانوسهای وسیع و رسیدن به قاره باستانی گوندوانا بودهاند.\یورپتریدها؛ حکمرانان دریای پالئوزوئیکعقربهای دریایی یا یورپتریدها گروهی متنوع از بندپایان منقرض بودند که در اشکال و اندازههای مختلفی وجود داشتند. بزرگترین اعضای این گروه، مانند جکلوپتروس، میتوانستند به طول بیش از نه فوت برسند.

زدیک ۳۹۳ میلیون سال پیش) به طور ناگهانی و بدون رویداد انقراضی عظیم منقرض شدند.

جیمز لامسدل، دیرینهشناس دانشگاه وست ویرجینیا، این پدیده را چنین توصیف میکند آنها شروع به رشد میکردند، بسیار بزرگ میشدند و سپس ناگهان منقرض میشدند. دلیل این انقراض سریع همچنان یک راز علمی محسوب میشود.\شواهد استرالیا؛ گام بزرگی در درک توزیع جغرافیاییاکثریت فسیلهای یورپترید تا به امروز در آمریکای شمالی، اروپا و اخیراً چین یافت شده بود.

اما مجموعه جدید فسیلهای استرالیا، اگرچه تکهتکه هستند، اما شامل بخشهایی از اسکلت بیرونی و قطعهای از سر با نشانههای چشم است که دکتر بیکنل را به شناسایی دو گونه پتروگوتوس و جکلوپتروس القا کرده است.\مهاجرت فراقارهای؛ اثبات توانایی شنا در اقیانوسهای بازتحلیل لایههای رسوبی حاوی فسیلها در استرالیا نشان میدهد این موجودات در محیطهای ساحلی کمعمق و دلتاها زندگی میکردند، دقیقاً مشابه زیستگاههای همگزینههایشان در نیمکره شمال.

[elementor-template id="3917"]

یافتن فسیلهای ماهیهای زرهدار و فضولات حاوی بقایای تریلوبیت در کنار فسیلهای عقربهای دریایی، رژیم غذایی شکارچی و تنوع اکولوژیک آنها را تایید میکند.

حضور این گونهها در گوندوانا، که هزاران مایل از قاره لورنتیا (نزدیک امروزی) جدا شده بود، ثابت میکند یورپتریدهای غولپیکر توانایی مهاجرت در اقیانوسهای باز را داشتهاند.\غولپیکری و استراتژی بقادکتر بیکنل و لامسدل معتقدند اندازه عظیم ممکن است پیشنیاز انجام چنین سفرهای طولانیمدت بوده باشد، همانند کوسهها و نهنگهای امروزی که برای بقا در اقیانوسهای باز به بدنی بزرگ نیاز دارند.

با این حال، پارادوکس اصلی این است که همان غولپیکری که امکان مهاجرت جهانی را فراهم کرد، به سرعت به انقراض منجر شد. کاوشهای آتی در استرالیا و سایر نقاط گوندوانا میتواند دادههای بیشتری برای حل این معما فراهم آورد.

نویسنده نوشته: ایمان صالحی

آواتار از  ایمان صالحی