تحلیل‌های جدید داده‌های جهانی نشان می‌دهد که شیوع نزدیک‌بینی در میان کودکان و نوجوانان به شدت در حال افزایش است. بر اساس این بررسی‌ها پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۵۰ نزدیک به یک‌سوم از جمعیت این گروه سنی دچار این عارضه چشمی شوند.
مطالعات ن که نرخ نزدیک‌بینی از حدود ۲۴ درصد در دهه ۱۹۹۰ به بیش از ۳۶ درصد در دهه ۲۰۲۰ رسیده است. اگر این روند ادامه یابد انتظار می‌رود تا سال ۲۰۵۰ شیوع آن به حدود ۴۰ درصد برسد.
عوامل ریسک و گروه‌های مستعد
دختران نسبت به پس‌ران مستعد‌تر به ابتلا به نزدیک‌بینی هستند. ساکنان مناطق شهری و به‌ویژه کشور‌های شرق آسیا در معرض خطر بیش‌تری قرار دارند. همچنین افزایش سطح تحصیلات با بالا رفتن شیوع این مشکل همبستگی دارد.
تأثیر همه‌گیری کووید-۱۹
تغییرات سبک زندگی ناشی از همه‌گیری، از جمله افزایش زمان کار و تحصیل در خانه و کاهش فعالیت‌های فضای باز، احتمالا در تشدید این روند نقش داشته است. مطالعات اولیه بر تأثیر منفی این تغییرات بر سلامت چشم تأکید دارند.
عواقب و راهکار‌های پیشگیری
نزدیک‌بینی می‌تواند منجر به افت کیفیت زندگی، افزایش خطر بیماری‌های چشمی جدی در بزرگسالی و حتی نابینایی شود. تشویق به فعالیت بدنی، کاهش زمان صفحه‌نمایش، تغذیه سالم و معاینات منظم چشم از اقدامات موثر پیشگیری است.
مقابله با این چالش نیازمند همکاری میان متخصصان سلامت، بخش آموزش و پرورش و سیاست‌گذاران است. با اجرای اقدامات پیشگیرانه و درمانی مناسب می‌توان از بروز عوارض جدی ناشی از نزدیک‌بینی جلوگیری کرد.
