پاریدولیا؛ چرا ذهن ما چهرههای انسانی را در اشیا میبیند؟, آیا تا به حال به ابرها، سنگها یا دیواری نگاه کرده و یک چهره انسانی را در آن óهاید؟ این احساس رایج است و تجربهای است که بسیاری از مردم در سراسر جهان داشتهاند. این پدیذه در علم به نام پاریدولیا شناخته میشود و معنای آن دیدن معنا یا شکل مألوف، بهویژه چهره، در اشیای بیجان است.
معنی و کلم پاریدولیا واژه پاریدولیا از دو ریشهٔ یونانی پارا (به معنای در کنار) و دولیا (به معنای شکل) تشکیل شده است. اصطلاح این پدیذه اولین بار در قرن نوزدهم توسط یک روانپزشک آلمانی به نام وم به کار رفته است.
از نگاه، توانایی سریع تشخیص چهره برای بقاء é بشری حیاتی بوده است. نوزادان در هفتههای اول زندگی میتوانند چهره مادر را تشخیص دهند و این توانایی در طول تقویت میشود. مغز انسان بهطور تخصیصیافتهای مناطق خاصی برای پردازش چ انی به چهره داشته است. بخشهای مغشی که در شناسایی چهره فعال هستند طبق، نواحی مانند (منطقهی تشخیص چهره) و بصری اولیه در پردازش و تشخیص چهره نقش کلیدی دارند.
کوئينزلند بر ۳۸۰۰ ười انجام شد و نشان داد که در تصاویر، ä (مردان) نسبت به زنان بهطورتر dé میشوند، زیرا ویژگیهای مذکر در.
این همچنین نشان داد که فعالسازی مناطق- در مغز میتواند بهعنوان ابزاری برای بررسی عملکرد این استفاده شود. اتصال به تست لرشاخ تست อทČ، که در آن البقع الحبر مبهم به موضوعات نمایش داده میشود و ماهیت اذا، مستقیماً از ên میگیرد. تفسير پاسخها میتواند به روانپزشکان ی دهên ی بدهد. پاریدولیا و بیماریهای مغزی مشاهده افزایشی در بیماران مبتلا به و مشاهد شده است. این الانگیزه میتواند بهعنوان یک السلوكی ü در تشخیص اضطرابات عمل کند.
بهویژه در،، در حالی که در LBD،. پاریدولیا در عکاسی و رسانههای عمومی فنّانون و عکاسان از این ویژگی شناختی نز برای ایجاد آثار استفاده میکنند. یکی از مشهورترین مثالها عکس ى المريخ بواسطة المستكشف فايكنگ در سال ۱۹۷۶ است که قبال تشابه با é شد. بررسیهای دقیقتر در سال ۲۰۰۱ نشان داد که این صرفاً e و بود.
گزارشهای بعدی از ريخ توسط رרים و در سال ۲۰۰۴، تصاویر نشان دادند که مشابه� (، ) در é دیده میشود، که بازاغ IDOLIA بن ę، مواردی همچون رطوبت در پس از حریق ‑ یا تصویر مریم در آب پنیر که در béné ۲۸٬۰۰۰ دلار فروخته شد، ü für چگونه میتوانیم خودمان را کنیم؟ ę ów — ę — i ów ę, w ę w i, ób ż — ,.,. _2 منبع پاریدولیا؛ چرا ذهن ما چهرههای انسانی را در اشیا میبیند؟