_۱ نوشته و ویرایش شده توسط مجله ساحل دانش با در نظر گرفتن زمان وقتی که

با در نظر گرفتن زمان وقتی که طرفداران وستروس چشم به راه برگشت <a href="https://rooziato.com/۱۴۰۳۶۵۱۰۴۰/what-happened-to-dragons/" target="_blank" rel="noreferrer noopener"سریال خاندان اژدها بودند، باور این که این سریال فانتزی مجدد به خواب زمستانی رفته است دیوانه کننده به نظر می رسد. به طور کلی، فصل دوم سریال ترکیبی از همه چیز می بود. از یک طرف، قیمت های تشکیل در بیشترین سطح و زیاد با لاتر از استانداردهای اکثر سریال های تلویزیونی معتبر می بود، و با زیگران، همانطور که انتظار می رفت، زیاد برجسته و رضایت قسمت ظاهر شدند. تعداد بسیاری از اپیزودها به شکل فردی، به خصوص اپیزود هفتم به نام و اپیزود چهارم به نام زیاد عالی بودند.

با این حال، اپیزود هشتم و پایانی فصل دوم به نام، ناامیدکننده و به طور شگفتانگیزی ضد اوجی می بود. <a href="https://rooziato.com/۱۴۰۳۶۲۸۶۸۹/game-of-thrones-how-much-time-passes-from-seasons-۱-۸/" target="_blank" rel="noreferrer noopener"بازی تاج و تخت، همه ایرادات دیگرش به کنار، همیشه می دانست چطور یک فصل را با صدایی بلند و تصویری شوق انگیز و تعلیقی به آخر رساند، اما فصل دوم در عوض با ناله ای بی سروصدا به آخر رسید. تکه ماقبل آخر به نظر می رسید که به نبردی بزرگ اشاره می کرد، اما در عوض این تکه زیاد تر عرصه سازی می بود، و فرار از این برداشت که فصل دوم فاقد نقطه اوج را حتی می بود دشوار است. صادقانه بگویم، سریال در حال یادگیری درس های اشتباهی از بازی تاج و تخت است. <a href="https://rooziato.com/۱۴۰۱۴۲۱۷۶۷/%da%۸۶%d8%b1%d8%a7-%d8%b3%d8%b1%db%8c%d8%a7%d9%۸۴-%d8%ae%d8%a7%d9%۸۶%d8%af%d8%a7%d9%۸۶-%d8%a7%da%۹۸%d8%af%d9%۸۷%d8%a7-%d8%a8%d9%۸۷-%d9%۸۷%db%8c%da%۸۶-%d9%۸۸%d8%ac%d9%۸۷-%d8%af%d8%b1-%d8%ad/" target="_blank" rel="noreferrer noopener"پیش تر نیز حرف های ام که خاندان اژدها به هیچ وجه در حد و اندازه های بازی تاج و تخت نیست در تعداد بسیاری از حوزه ها، جز تعداد زیاد تر اژدهایان و بس!

<h2 class="wp-block-heading"کجای بازی تاج و تخت نادرست پیش رفت؟

اکنون دیگر همه داستان را میدانند – بازی تاج و تخت تقریبا همه هشت فصل خود را به گفتن پربیننده ترین سریال تلویزیونی سپری کرد، پیش از این که سقوط کرده و همه چیز را خاکستر کند، با پایانی آنقدر وحشتناک که برای تعداد بسیاری، کلیت اعتبار سریال را لکه دار کرد. اما ما تا آنجا پیش نخواهیم رفت که کل سریال را تضعیف کنیم؛ در حالی که فصل پایانی بسیار ناامیدکننده می بود، تعداد بسیاری از ایرادات آن را میتوان به تعجیل زیاد در رساندن داستان به سرانجام نسبت داد (مهم تر از همه، فصل هشتم به جای ۱۰ تکه معمول، شش تکه داشت).

در نیمه اول روایت سریال، بازی تاج و تخت عامدانه کند و با طمانینه پیش می رفت، تا جایی که بینندگان زیاد تر از این که داستان زیاد کند پیش می رود شکایت می کردند. با این حال، سریال زیاد تر بر روی دسیسه های سیاسی متمرکز می بود تا بزرگی داستان و سکانس های با شکوه، و وقتی که نوبت صحنه های با شکوه شد، اشکار گردید که آن همه زیرسازی و داستان پردازی بی علت نبوده است. در نظر بگیرید که اگر فصل ۳ زمان بسیاری را صرف نشان دادن این نمی کرد که چطور راب استارک از مسیر مهم خود منحرف شده و نزدیکترین متحدانش را از خود دور نکرده می بود، عروسی سرخ چه مقدار کمتر تا ثیرگذار می بود. به علت همان عرصه سازی ها می بود که سکانس عروسی سرخ این چنین هیاهویی تشکیل کرد و در تا ریخ تلویزیون ماندگار شد.

اما فصل ۷ و به خصوص فصل ۸ شدت بیشتر از حدی در روایت داستان به خود گرفت که به شدت به سریال صدمه رساند. نکات داستانی که روی کاغذ زیاد موثر و دلنشین به نظر می رسیدند، همانند نزول دنریس به یک شخصیت شرور، انگار که یکباره و بدون عرصه سازی مناسب رخ داده اند و به این علت کاملا بی علتو نامناسب نمود کردند. به این ترتیب، تکه اعظم فصل آخر بازی تاج و تخت زیاد تر همانند مجموعهای از عناوین کلیدی بودند که به ضعیف ترین و نامنسجم ترین شکل به هم وصل شده بودند تا یک داستان منسجم. همانند این است که اپیزود، اپیزود چهاردهم (و به ترین اپیزود) سریال بریکینگ بد و اپیزودی که بدون هیچ تردیدی روشن میکرد که دیگر امکان رستگاری برای والتر وایت وجود ندارد، فقط یک فصل برایش عرصه سازی می شد و نه کل سریال.

آشکار است که تیم سازنده فهمید این نوشته شدهاند، چون در فصل دوم شاهدیم که این سرال به همان روایت کند دسیسه های سیاسی قبل با زگشته است. در زیاد تر موارد، این استراتژی نتیجه خوبی داشته است، اما قسمت بسیاری از فصل ۲، به خصوص اپیزود پایانی فصل دوم، نشان می دهد که انگار در این عرصه زیاده روی کرده اند.

<h2 class="wp-block-heading"خاندان اژدها زیاد کند پیش می رود

برای شفاف سازی، فصل دوم خاندان اژدها قسمتهای مجزای زیاد خوبی داشت. همانطور که شورانرهای سریال وعده داده بودند، رقص اژدهایان که زمان ها در حال شکل گرفتن می بود، به یک جنگ همه عیار تبدیل شده و هر گونه امید برای آشتی بین تیم های سیاه جامگان و سبزجامگان را از بین برد (بهترین صحنه اپیزود پایانی، بین رینیرا و آلیسنت، زیاد تر بر این نوشته پافشاری داشت). تغیرات مهم این جنگ داخلی، به اختصاصی مرگ ملکه رینیس و به خدمت گرفتن دانه های اژدها، دلنشین و شوق انگیز می بود. اما در آخر، این فصل واقعا برای چه چیزی ساخته شده می بود؟ اگر آنها می خواستند نشان دهند که چطور جنگ داخلی به نقطه ای بی برگشت رسیده است، چندین بار در چند اپیزود قبل این نوشته را روشن کرده بودند.

این شدت روایت کند به عمد پیش از این چندین دفعه به سود سریال بوده است، و به خصوص بعد از آخر یافتن با عجله بازی تاج و تخت، برگشت به فرم قبلی خوشایند می بود. اما بین روایت کند به عمد و زمان تلف کردن تفاوت وجود دارد. خط داستانی شاهزاده دیمون در این فصل را در نظر بگیرید که تقریبا همه آن را در هرنهال گذرانده است. آشکار است که مقصد این بوده که او را متواضع کرده و به او یادآوری بشود که در این جنگ چیزهایی زیاد زیاد تر از جاه طلبی های شخصی او در خطر است. در یکی از معدود نقاط قوت اپیزود پایانی، پرداخت سرانجام روایت وجود دیمون در هرنهال یکی از به ترین صحنه های اپیزود می بود. اما سریال این نوشته را از همان ابتدا و چندین هفته قبل اشکار کرده می بود و این سکانس هیچ دیدگاه و اطلاعات جدیدی در را بطه این شخصیت به ما نمی داد.

به این ترتیب، زیاد تر فصل دوم این حس را تشکیل می کرد که سریال و داستانش دارد درجا می زند. این هفته، رسما تا یید شد که فصل چهارم آخرین فصل آن خواهد می بود، و اگرچه این نوشته تصمیم عاقلانه ای برای محدود کردن طول عمر سریال است (و نشان می دهد که از نادرست درس گرفته شده است)، اما نگرانی هایی را نیز تشکیل می کند. به طور خاص، این سریال تا بحال حتی به نیمه راه جنگ داخلی نرسیده است (حداقل انچه که در کتاب آتش و خون به عکس کشیده شده است)، و اگر بخواهند رقص اژدهایان را به طور کامل پوشش دهند، فکر این که ادامه این جنگ چطور به عکس کشیده خواهد شد که با عجله همراه نباشد دشوار است. آنها موضوعات و داستان های بسیاری برای پوشش دادن دارند، به خصوص که اکنون یک ضرب الاجل قطعی دارند، به این علت باید شدت روایت خود را افزایش دهند.

<h2 class="wp-block-heading"خاندان اژدها باید شدت روایت مناسب را اشکار کند

از قضا، خاندان اژدها با همان معضلی روبه رو است که کتاب های جورج آر آر مارتین با آن روبرو می با شند. در حالی که سه کتاب اول ترانه ای از یخ و آتش عالی و بی نقص بودند (و با به اوج رسیدند)، روایت دو کتاب بعدی زیاد کند پیش رفته و میتوانستند به را حتی با هم ترکیب شوند، به خصوص که داستان آن ها همزمان اتفاق میافتند. اما همانطور که در آخر بازی تاج و تخت اشکار شد، اگر زیاده روی کنید و شدت روایت را بیشتر از حد بالا ببرید نیز خطرناک خواهد می بود.

به این علت، بدیهی است که دو فصل آخر سریال خاندان اژدها باید اعتدال مناسبی بین روایت سریع داستان برای جلب دقت بینندگان و نادیده گرفتن زیرساخت و عرصه سازی ملزوم که میتواند داستانی امیدوارکننده در مورد سقوط خاندان تا رگرین را روایت کند، بیابد.