چرا میمونها تا پایان عمر کیهان هم نمیتوانند آثار شکسپیر را تایپ کنند؟, قضیه میمون نامتناهی یکی از معروفترین آزمایشهای فکری در ریاضیات است که بیان میکند یک میمون با تایپ تصادفی و بینهایت روی صفحهکلید، در نهایت هر متنی — از جمله تمام آثار ویلیام شکسپیر — را تدوین خواهد کرد. اما محققان استرالیایی اخیراً با اعمال محدودیتهای واقعی بر این فرضیه، نتایجی شگفتانگیز به دست آوردهاند.
محدودیتهای فیزیکی در برابر بینهایت ریاضی نسخه کلاسیک این قضیه بر زمان و تعداد میمونهای نامحدود استوار است، اما دانشمندان دانشگاههای استرالیایی پرسیدند اگر مرزهای محدود اما بسیار گستردهای — نظیر عمر باقیمانده کیهان — را اعمال کنیم، چه اتفاقی میافتد؟ آنها محاسبه کردند که تا مرگ گرمای کیهان (حدود ۱۰ به توان ۱۰۰ سال آینده) حتی اگر یک میمون هر ثانیه یک کلید را بفشارد، احتمال تولید آثار کامل شکسپیر به صفر میرسد.
شمارشهای ریاضی و نتایج محاسبه پایه محاسبات بر این فرض قرار داشت که یک میمون ۳۰ سال عمر را به تایپ اختصاص میدهد، صفحهکلید ۳۰ کلید (حروف انگلیسی و علائم رایج) دارد و سرعت تایپ یک کاراکتر در ثانیه است.
برای گسترش مقیاس، محققان به جای یک میمون، کل جمعیت شامپانزههای موجود (نزدیک به ۲۰۰ هزار) را در نظر گرفتند و فرض کردند این تعداد تا پایان عمر کیهان ثابت بماند. حتی با این تعداد عظیم، شانس موفقیت برای تایپ کامل آثار شکسپیر کمتر از یک در میلیون ارزیابی شد. بیان سادهتر اگر هر اتم کیهان، خود یک کیهان جداگانه با جمعیت کامل میمون باشد، باز هم تولید این متن غیرممکن باقی میماند.
افزایش سرعت تایپ هم راهگشا نیست تیم تحقیق حتی سناریوهای با سرعت تایپ بسیار بالاتر را نیز مدلسازی کرد، اما نتیجه تغییری نیافت. محدودیتهای ترکیبی زمان، تعداد موجودات و فضای حالت احتمالی، مانع از بروز رویدادهای بسیار نامحتمل در مقیاس کیهانی میشوند. این مطالعه در ژورنال علمی منتشر شده و نشان میدهد که بینهایت در ریاضیات با بینهایت در فیزیک جهان واقعی تفاوت بنیادین دارد.