آژانس فضایی اروپا در بیست مه ۲۰۰۳ اعلام کرد که چهار فضاپیما از مأموریت کلاس‌تر مشاهدات قابل‌توجه‌ی را انجام داده‌اند که پیشرفتی مهم در درک منشأ یک نوع شگفت‌انگیز از شفق‌های قطبی محسوب می‌شود.
ایده مأموریت کلاس‌تر برای اولین بار در نوامبر ۱۹۸۲ مطرح شد تا مناطق مگنتوسفر و دم مغناطیسی کره زمین در مدار قطبی مورد مطالعه قرار گیرند.
این طرح در سال ۱۹۹۶ به مرحله اجرایی رسید و چهار ماهواره کلاس‌تر با موشک آریان ۵ از پایگاه کورو در گویان فرا‌نسه پرتاب شدند، اما بار‌های آیرودینامیکی شدید باعث شکست پرتاب و فعال‌سازی سیستم تخریب خودکار شد.
برای بازیابی ابزار‌های بی‌نظیر این مأموریت، آژانس فضایی اروپا تصمیم به ساخت ماهواره پنجم با نام ققنوس گرفت که از قطعات یدکی و زیرسیستم‌های آماده مأموریت اصلی بهره می‌برد.
بررسی‌ها نشان داد اهداف علمی با یک فضاپیما برآورده نمی‌شود، بنابراین پیشن‌هاد باز‌سازی سه یا چهار فضاپیما در کنار ققنوس مطرح گردید.
نهاییا مأموریت با چهار فضاپیما یکسان راه‌اندازی شد که در یک سازند چهاروجه‌ی پرواز می‌کنند. این یگان‌ها برای اولین بار منشأ شفق پروتون ایزوله یعنی نقاط روشن در جو زمین را شناسایی کردند.
شفق‌های پروتون ایزوله زمانی رخ می‌دهند که شکستگی‌هایی در می‌دان مغناطیسی زمین ظاهر شود و ذرات خورشیدی از طریق آن‌ها عبور کرده با مولکول‌های جو برخورد کنند. این کشف اولین ارتباط مستقیم و دقیق بین این دو پدیده بود.
