۹ آگوست ۱۹۷۵، مأموریت فضاپیمای را هاندازی شد

در سال ۱۹۷۵؛ اولین مأموریت آژانس فضایی اروپا برای’ پرتو گاما

۹ آگوست ۱۹۷۵، مأموریت فضاپیمای را هاندازی شد. این ماهواره اولین مأموریت آژانس فضایی اروپا بود که برای مطالعه منابع پرتو گاما طراحی و شد. نتایج این مأموریت فهرستی از منابع پرتو گاما را تشکیل داد که به کاتالوگ شناخته میشود. یک نقشه کامل از منابع پرتو گاما در دیسک که کشان ما، یعنی که کشان راه شیری، تهیه نمود.

این فضاپیما در اواسط دهه ۱۹۶۰ توسط جامعه علمی اروپا پیشنهاد شده و در سال ۱۹۶۹ توسط شورای ESRO قبول شد. مأموریت شامل یک ماهواره حاوی آشکارسازهای پرتو گاما بود که توسط؛ NASA به نمایندگی از ESRO به فضا پرتاب شد.

مأموریت در ۲۵ آوریل ۱۹۸� به پایان رسید، پس از این که ماهواره برای بیش از ۶.۵ سال، یعنی چهار سال بیشتر از زمان برنامهریزیشده، در مدار کار کرد و با گردآوری دادههای پرتو گاما، میزان اطلاعات را ۲۵ برابر افزایش داد.

مأموریت یکی از موفقترین مأموریتهای فضایی است که هیچ تلسکوپ نوری یا ابزار دقیق علمی نداشت. این ماهواره تنها یک کارکرد داشته است نمایش جهت ستارهها یا أجرام دیگر و اندازهگیری مقدار انتشارات پرتو گاما آنها.

یکی از مهمترین های، مشاهده سیاخچاله دوگانه ماکیان ایکس یک بود، که یک است که حدود ۶۰۰۰ سال نوری از خورشید دور قرار دارد.

END

در ادامه بررسی نتایج مأموریت، باید گفت که این ماهواره نه تنها یک نقشه از منابع پرتو گاما در که کشان راه شیری رسم کرد، بلکه به دانشمندان امکان داد تا برای اولین بار، توزیع این منابع را در مقیاس که کشان مطالعه نمایند. قبل از این مأموریت، اطلاعاتی در مورد منابع پرتو گاما بسیار محدود و ات بود. با دقت با لایی، را شناسایی کرد و نشان داد که بسیاری از این منابع در مستوى که کشان قرار دارند و به طور غیرمنتظره، برخی از آنها در مناطق خارجی که کشان نیز مشاهده شدند.

منابع شناسایی شده توسط شامل های، بقایا سوپرنوفا و فعال بودند. به طور خاص، ۱۳۵+۰، که، یک گام مهم در درک از ستارهای بود. همچنین، مشاهده از مرکز که کشان، که به عنوان * شناخته شد، نشان داد که در مرکز که کشان ما، یک شیء چگالی بالا وجود دارد که انرژیهای عظیمی را منتشر میکند.

یک نکته جالب در مورد این بود که از عدم داشتن سیستم توجیه دقیق، این ماهواره توانست با استفاده از سنسورهای و چرخش کنترلشده خود، دادههای قابل قبولی را جمعآوری کند. مهندسان ESRO، با استفاده از تکنیکهای نوین در پردازش سیگنال، توانستند از های موجود در دادهها، سیگنالهای واقعی پرتو گاما را استخراج کنند. این رویکرد، در مأموریتهای بعدی مانند CGRO و، توسعه یافت و به استانداردی در أشعه تبدیل شد.

در طول عمر کاری خود، حدود ۳۰۰ را شناسایی کرد که در کاتالوگ ثبت شد. این کاتالوگ، برای چندین سال، مرجع اصلی دانشمندان در زمینه پرتو گاما بود و تا زمانی که مأموریتهای پیشرفتهتری مانند EGRET روی، جایگزین نشد، استفاده شد. بسیاری از منابع توسط، تا امروز، موضوع پژوهش هستند و در مقالات جدیدی، با استفاده از دادههای ترکیبی از مأموریتهای مختلف، تجزیه و تحلیل میشوند.

منبع مهمی که توسط مشاهده شد، بود. این منبع، که یک سریع چرخش در مرکز یک بقایا سوپرنوفا است، یکی از در آسمان است.، توانست از این را در انرژیهای تر از ۱۰۰ تشخیص دهد، که این موضوع، برای اولین بار، نشان داد که

نتایج، مستقیما به توسعه نظریه در و بقایا سوپرنوفا کمک کرد. قبل از این مأموریت، برخی نظریهها، را پیشبینی میکردند، اما، نشان داد که در بسیاری منابع، سیگنال وجود دارد و این موضوع، به طور مستقیم، به’

در پایان عمر کاری خود، پس از ۶.۵ سنوات در مدار، به دلیل کاهش انرژی با تری و از بین رفتن توان ارتباطی، غیرفعال شد. اما دادههای جمعآوری شده توسط این ماهواره، تا امروز، در با یگانیهای ESRO و، محفوظ هستند و دانشمندان میتوانند برای مقایسه با دادههای جدید، از آنها استفاده کنند. این موضوع، نشان میدهد که حتی مأموریتهای قدیمی، اگر دادههایشان با کیفیت با شد، میتوانند برای دههها، ارزش علمی داشته با شند.

در، نه تنها یک مأموریت فنی بود، بلکه یک قدم مهم در همکاری بینالمللی در علوم فضا بود. این مأموریت، اولین بار بود که ESRO (که به ESA تبدیل شد)، یک مأموریت فضایی بزرگ را به طور مستقل، بدون وابستگی کامل به NASA، اجرا کرد. این موضوع، اعتماد ESRO را برای انجام مأموریتهای پیشرفتهتری مانند، و در نهایت، افزایش داد.

امروزه، با وجود پیشرفتهای در أشعه، مأموریت، به عنوان یک در تا ریخ أشعه م، به یاد میآید. دادههای آن، نه تنها برای درک گذشته که کشان ما، بلکه برای مدلسازی، استفاده میشود. در مقالات اخیر، حتی در سال ۲۰۲۳، دادههای، در ترکیب با دادههای و INTEGRAL، برای بررسی تغییرات طولانیمدت در منابع پرتو گاما، به کار رفتهاند.

لذا، وقتی امروز در فضا، فضاپیما را به یاد میآوریم، نه تنها به یک قطعه فلزی در مدار فکر میکنیم، بلکه به یک ابزار گشتایابی که ما را به دنیای، فکر میکنیم. این مأموریت، با سادگی طراحی خود و عمیق بودن نتایجش، یک در مهندسی فضایی و علوم فضا باقی مانده است گاهی، سادهترین ابزارها، میتوانند بزرگترین را به- بگذارند.