به گزارش سرویس اخبار فناوری و تکنولوژی تکنا، محققان امنیتی مایکروسافت در اثر یک اشتباه پیکربندی دهها ترابایت از اطلاعات حساس این গ تکنولوژیک را بهصورت عمومی در گیتهاب قرار دادهاند.
شرکت امنیت فضای ابری به نام ویز طی یک تحقیق مستقل به این رخنه داده برخورده و نتایج آن را به رسانه تککرانچ اعلام کرده است. بر اساس یافتههای این استارتاپ، مخزن مربوطه متعلق به بخش تحقیقات هوش مصنوعی مایکروسافت بوده و شامل کدهای متنباز و مدلهای آموزشدیده برای تشخیص تصویر است.
پیکربندی نادرست یک URL در سرویس آژور باعث شده تا کلید دسترسی به کل فضای ذخیرهسازی سرور در دسترس قرار گیرد. در نتیجه، هر کاربری که با آن لینک روبرو میشد، میتوانست بدون هیچ کنترلی به دادههای خصوصی بپردازد.
حجم کل اطلاعات افشا شده ۳۸ ترابایت برآورد شده که شامل بکاپهای کامل کامپیوترهای دو کارمند مایکروسافت، رمزهای عبور سرویسهای داخلی، کلیدهای محرمانه و حدود ۳۰ هزار پیام ارتباطی درونسازمانی میشود. ویز تأکید کرده که این دادهها بازه زمانی سال ۲۰۲۰ تا کنون را پوشش میدهند.
از منظر امنیتی، این رخنه نشان میدهد که حتی در سازمانهای پیشرو، مدیریت سطح دسترسی به مخازن کد و ذخیرهسازی ابری میتواند نقطهضعف بحرانی باشد. کارشناسان معتقدند که سیاستهای صفر اعتماد و روتینسازی بررسیهای خودکار پیکربندی، لازمه پیشگیری از تکرار چنین مواردی است.
پس از اطلاع از موضوع، ویز بلافاصله با تیم امنیتی مایکروسافت تماس گرفت و شرکت ردموندی در عرض ۴۸ ساعت توکنهای دسترسی مربوطه را لغو و مخزن را ایمن کرد. مایکروسافت در بیانیهای کند کرد که هیچگونه سواستفادهای از دادهها رصد نشده است.
این رویداد بار دیگر اهمیت جداسازی دادههای توسعه از محیطهای تولید و ضرورت نظارت مداوم بر اشتراکگذاریهای عمومی در پلتفرمهایی مانند گیتهاب را به نمایش گذاشت. سازمانها باید فرآیندهای خودکار اسکن مخازن را بخش جداییناپذیر خط لوله CI/CD خود قرار دهند.
متخصصان امنیت سایبری این رخنه را جرسآزاری برای کل اکوسیستم توسعه نرمافزار ارزیابی میکنند. ذخیرهسازی کلیدهای دسترسی، بکاپهای محطة کار و لاگهای ارتباطی در مخازنی که در نهایت عمومی میشوند، نقض آشکار اصل کمینخواهی و جداسازی وظایف است. فرمهایی مانند گیتهاب ابزاری برای همکاری در کد هستند، نه مخزن دادههای حساس سازمانی.
شرکتهای بزرگ تکنولوژی در ماههای اخیر سرمایهگذاریهای سنگینی بر روی اتوماسیون اسکن مخازن، شناسایی ناشتی توکن و اعمال سیاستهای پیشگیری از از دست رفتن داده (DLP) انجام دادهاند. با این حال، عامل انسانی و پیکربندی نادرست همچنان پرخطرترین وکتور حمله باقی مانده است. آموزش مداوم توسعهدهندگان و الزام به استفاده از مخازن خصوصی برای هر نوع داده غیرکدی، تدابیری ضروری محسوب میشوند.
از منظر قانونی، افشای حجم اینچنینی از اطلاعات داخلی میتواند پیامدهای تنظيمی در چارچوبهایی مانند GDPR، CCPA و قوانین حفاظت دادههای ایران به دنبال داشته باشد. اگر دادههای شخصی کارمندان یا مشتریان در میان بکاپهای لو رفته قرار داشته باشند، مایکروسافت موظف به اطلاعرسانی به مراجع نظارتی و افراد متضرر در مهلتهای قانونی خواهد بود.
نگاه آیندهنگر نشان میدهد که امنیت زنجیره تأمین نرمافزار به أولویت استراتژیک تبدیل شده است. استانداردهای نوین مانند SLSA و إطارهای امنیتی مبتنی بر صفر اعتماد، نقشهراه برای مقابله با ریسکهای پیکربندی نادرست و تهدیدات داخلی ناخواسته را ترسیم میکنند. پیشگیری از تکرار چنین موارد نیازمند امنیتی است که در آن هر توسعهدهنده خود را نگهبان دادههای سازمانی بداند.
گزارشهای مستقل نشان میدهند که تعداد رویدادهای افشای داده ناشی از پیکربندی نادرست مخازن عمومی در سال جاری بیش از ۴۰ درصد افزایش یافته است. محققان امنیتی معتقدند که اتوماسیون فرآیندهای توسعه بدون درگیر کردن کنترلهای امنیتی در مراحل اولیه، سطح حمله را بهطور نمایی گسترش داده است. ابزارهایی مانند، و اکنون بخش خط لولههای CI/CD در سازمانهای بلوغیافته محسوب میشوند.
مایکروسافت در پاسخ به این رخنه، برنامهای جامع بازبینی تمام مخازن عمومی وابسته به بخشهای تحقیقاتی و توسعه را آغاز کرده است. این برنامه شامل اسکن تاریخی تمام کامیتها، انقضای و چرخش کلیدهای دسترسی، و اعمال سیاستهای اجباری برای کدهایی که حاوی الگوهای حساس هستند. همچنین شرکت ردموندی تدریس ماژولهای امنیتی تخصصی را برای تمام مهندسان یادگیری ماشینی الزامی کرده است.
از دیدگاه صنایع مالی، بهداشت و دفاع که بر پایه زیرساختهای ابری مایکروسافت استقرار یافتهاند، این رخنه نگرانیهایی درباره اطمینان از انزلام دادههای مشتری در محیطهای چندمستأجری به وجود آورده است. اگرچه مایکروسافت تأکید کرده که هیچگونه داده مشتری در این افشا شامل نشده، اما مشتریان سازمانی تقاضای گزارشهای شفاف SOC 2 II و نتایج تستهای نفوذ مستقل را برای بازبینی مجدد قراردادهای خود مطرح کردهاند.
در جمعبندی، این رویداد ثابت میکند که امنیت سایبری مدرن تنها با خرید ابزار نیست، بلکه نیازمند فرهنگ سازمانی است که در آن هر خط کد، هر پیکربندی سرور و هر اشتراکگذاری فایل از منظر ریسک ارزیابی شود. سازمانهایی که امنیت را در دیانای فرآیندهای توسعه نهنه کنند، در برابر شوکهای ناشی از خطای انسانی تابآورتر خواهند بود. آینده امنیت ابری متعلق به تیمهایی است که امنیت بهصورت پیشفرض را نه شعاری، بلکه روال روزمره کاری خود میدانند.